و اما در ادامه........دنبال تک بودن باش به هر قیمتی یادت برود که وسیله هدف را توجیه نمیکند و از هر راه ممکن به سوی تک بودن بی نظیر وبی بدیل بودن پیش رو. یکه تاز میدان تا بی نهایت شو . و همه چیز را محق خودت بدان و اصلا به فکر دیگران مباش...زیرا اگر دیدی دیگران ندارند بدان چون تو زرنگ نبوده اند  و به اصل خویش برگرد وصیت نامه کوروش را از بر کن و به

 بقیه را در مطالعه بفرمائید.

 اختلاف سطح معتقد که اینان پستند و چرا با ما همجوار ویادت باشد در شعار هایت اشار ه ای به نژاد پرستی و امریکایی های سرخ و سیاه کش غاصب نکنی چون با امروز تو مغایرت دارد.  اگر شنید ی رسول خدا از برابری حرف زده  و مولای متقیان از عدالت مطلق ذهنت را خسته نکن زیرا انان هم  با این قرائت از دین ودنیا قدیمیند اگر گفتند انفاق خوب است بدان مخصوص چاپ کنندگان پول است اگر غریب نوازی  کرامت است تو به خودت مگیر که هیچ اصلی از خود تو وانان  که تو اصلشان می پنداری البته طبق مصلحتت مهمتر نیست. یادت باشددست یاریت را قطع کن و به پاساژ ها و خرید وخرید و خرید بپرداز که مبادا از مدی جا بمانی به مستضعفین عالم فکر نکن که لیاقتشان همین بوده  مرتب به خودت بگو همه کارهایت درست است اصلا مگر ایه نازل شده جلو بزرگتر ها پایت را دراز نکنی انقدر دراز  کن تا چشمشان......و تو انقدر با تمدن هستی که با این قیافه و اطوار اگر بد بخوری بشینی بپوشی مهم نیست مهم نیست غذا خوردنت به سان ددان پر صدا و با چلپ وچلوپ همراه است مهم مارک لباس و تیپ توست و اگر دختری حیا چه معنی دارد جلو پدرت تاپ و جلو برادرت لخت باش و سعی کن از امل بودن خلاص شوی فقط باید راحت بود .
از هر فرهنگ وتمدن ان را بدان که به نفع توست به کسی کاری نداشته باش یا دخالت است یا در گیر عواطف می شوی و تو را چه به انسانیت.. اگر والدینت  در طبق اخلاص برایت خرج کردند یا انچه میشد انجام دادند به فکرشان مباش تو کاخ خودت را بر کوخ انان بنا کن؟//>...........و هیچ گاه فکر نکن خدایی هست.روزی  دست هایی که نگرفتی مهری که نورزی دی فخری که فروختی پدری ناتوان ومادری که رنج دید دلی که شکسته و خلاصه فهم و ادب شعوری که از قافله عمر تو ساطع نشد ه در ازای ان تو تک زیبا و پر ادعا و فخور بر دنیای عقب مانده انان قدم گذاشتی. و باز یادت برود <گر نفهمی زنفهمیت همه در رنج و اگر فهمید ه ای.و زعمل غافل .>همه عمرت  درین کاخ به ظاهر ابادت سپری خواهد شد بی انکه ز شادی انان که شادت نمودنت شاد شوی وچه غمی ازین بیشتر که ادمی را اصفات همه چون اسباع و...... اینکه  مهم برایت  کلاس بود و تمدن و فرهنگ نداشته و سالهایت سپری بی داشتنن هر چه داشتنی بود.............